Opublikowano

Kiedy warto zbadać nietolerancje pokarmowe?

Kiedy warto wykonać testy na nietolerancje pokarmowe?

W swojej codziennej pracy często wykonuję Food Detective lub Food Print.
Są bardzo pomocne a czasem wręcz niezbędne w dietoterapii pacjentów z dolegliwościami ze strony układu pokarmowego np.:

  • zespół jelita drażliwego (IBS)
  • refluks
  • nieswoiste zapalenia jelit (choroba Lesniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego)
  • celiakia
  • zapalenie żołądka
  • biegunki lub zaparcia bez ustalonych przyczyn
  • SIBO

Podobnie u pacjentów z chorobami autoimmuonologicznymi, a szczególnie:

  • choroba Hashimoto
  • choroba Gravesa Basedowa
  • reumatoidalne zapalenie stawów
  • łuszczycowe zapalenie stawów
  • łuszczyca
  • toczeń
  • autoimmunologiczne zapalenie żołądka
  • atopowe zapalenie skóry

Równie ważne dla pacjentów z nawracającymi i trudnymi do wyleczenia infekcjami:

  • kandydoza
  • borelioza i koinfekcje
  • chlamydia
  • gronkowiec
  • grzybice
  • różnego pochodzenia infekcje dróg moczowych
  • trądzik
  • przewlekłe zapalenia zatok, ucha

Kolejna grupa pacjentów z zaburzeniami hormonalnymi i metabolicznymi:

  • PCOS
  • endometrioza
  • insulinooporność
  • zespół metaboliczny

Pacjenci i pacjentki z problemami neurologicznymi:

  • choroby neurodegeneracyjne
  • autyzm
  • depresja
  • choroba dwubiegunowa
  • migreny

Oraz wszyscy pacjenci , których dotyczą poniższe problemy:

  • niedoczynność i nadczynność tarczycy
  • fibromialgia
  • niepłodność lub poronienia
  • obrzęki limfatyczne
  • polipy, torbiele
  • oraz wiele innych.

Jak widać z powyższej listy nieoceniona jest wartość diagnostyki nadwrażliwości IgG zależnej. Najtrwalsze i najbardziej spektakularne efekty możemy osiągnąć jeśli wykonamy badanie zanim choroba zdąży się już mocno rozwinąć (np. u dzieci lub na początku chorób o podłożu zapalnym np. Hashimoto)

Wyniki badań na nietolerancje pokarmowe zdecydowanie ułatwiają mi pracę, a pacjentowi przynoszą szybszą poprawę samopoczucia. Czasami bez wykonania tego badania nie jest mozliwe wyzdrowienie czy uzyskanie trwałej poprawy stanu zdrowia.

Często w praktyce zdarza się , że pacjenci zanim do mnie trafią niepotrzebnie rezygnują z glutenu, a wystarczyłoby tylko wyeliminowac lub ograniczyć pszenicę, co pokazuje konkretny wynik. W takiej sytuacji mozemy wprowadzić z powrotem do diety jęczmień, pieczywo żytnie, ew. orkisz.

Jeśli do dyspozycji mam wyniki Food Detetctive lub Food Print to dieta, którą układam indywidulanie dla danej osoby jest o wiele lepiej dopasowana do jej potrzeb zdrowotnych. Lepsza jest również wartość odżywcza.

 

O samym mechanizmie powstawania nietolerancji i jej skutkach więcej mozesz przeczytać TUTAJ.

Opublikowano

Właściwości lecznicze wybranych adaptogenów

Adaptogeny to zioła i leki pochodzenia ziołowego, mające uodparniać organizm na stresy. Wikipedia donosi, że są one stosowane w stanach wyczerpania, niepokoju. Najlepiej stosować je profilaktycznie, już przed okresami wzmożonego napięcia czy pracy bo w odróżnieniu od leków uspokajających czy tonizujących, adaptogeny biorą udział właśnie we wzmacnianiu całego układu, a nie tylko w usuwaniu dolegliwości.

Adaptogeny pomagają przystosować organizm do zmian i przejść przez nie bez uszczerbku.

Warto stosować je:

  • w okresie okołooperacyjnym
  • w czasie kontuzji
  • stresu w pracy
  • egzaminów
  • wysiłku psychicznego, intelektualnego, fizycznego.

Wszędzie tam, gdzie nasz organizm będzie postawiony w obliczu trudności.

Panax ginseng – Żeń-szeń

  • zwiększa wydolność fizyczną i odporność organizmu
  • ma działanie psychostymulujące
  • poprawia nastrój
  • podnosi sprawność fizyczną
  • przeciwdziała zmęczeniu
  • stymuluje czynność kory nadnerczy i tarczycy
  • stymuluje wydzielanie tlenku azotu – ułatwia ukrwienie tkanek
  • działa przeciwzakrzepowo (zaprzestać stosowania 3 dni przed zabiegiem operacyjnym!)

Scutellaria baicalensis – Tarczyca bajkalska

  • przeciwutleniacz
  • przeciwzapalna
  • przeciwgrzybicza, przeciwwirusowa
  • immunomodulująca
  • możliwe pozytywne działanie w chorobie Alzheimera

Ganoderma lucidum – Grzyb reishi

  • zwiększa odporność, także w czasie terapii antynowotworowej
  • redukuje ciśnienie tętnicze krwi poprzez inhibicję enzymu konwertującego angiotensynę
  • pomocniczy w chorobie niedokrwiennej serca
  • stosowany w geriatrii jako adaptogen i immunostymulant

Withania somnifera – Ashwagandha:

  • jej działanie porównywane jest do działania Panax ginseng
  • stymuluje centralny system nerwowy
  • zwiększa zdolność uczenia się
  • pobudza funkcje anaboliczne organizmu (dla sportowców!)
  • prowadzi się badania nad działaniem surowca w chorobie Alzheimera i chorób nowotworowych, zwłaszcza białaczki.

Poza wymienionymi w naszym gabinecie stosujemy również:

  • Eleuthrococcus senticosus – żeń szeń syberyjski
  • Rhodiola rosea – różeniec górski,
  • Schisandra chinensis – cytryniec chiński
  • Atraktylod wielogłówkowy,
  • Leuzea – szczodrak krokoszowaty, remania kleista,
  • Bacopa monnieri,
  • Astragalus membraceneus – traganek błoniasty.
  • Centella asiatica – wąkrotka azjatycka
  • Uncaria rhynophylla – Gou teng
  • Catuaba

Autor: Patrycja Górczyk

 

Opublikowano

Znieczulik – Acmella oleracea

Acmella oleracea czyli znieczulik wywodzi się z tropikalnych regionów Afryki i Ameryki Południowej.

W Ameryce Południowej jest lokalnym przysmakiem i surowcem powszechnie stosowanym w ziołolecznictwie.
Jest całoroczną byliną o stożkowatych, żółtych lub żółto-czerwonych, bezwonnych, główkowatych kwiatach, rośnie do 60 cm.
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale na żyznej, wilgotnej glebie; powinna być osłonięta od wiatru.

Liście acmelli są jadalne. A w kuchni Ameryki Południowej stosowana jest jako przyprawa do sałatek i sosów. Ma lekko ostry, pieprzny posmak. Wzmaga produkcję śliny i powoduje lekkie, krótkotrwałe odrętwienie w jamie ustnej. Poprawia apetyt i przeciwdziała nadmiernej suchości w ustach.

Roślina od dawna w medycynie ludowej wykorzystywana była jako środek o działaniu miejscowo silnie znieczulającym, szczególnie często w przypadku bólów zębów. W wyciągu pozyskiwanym z liści i kwiatów zawarty jest spilantol, który wykazuje mocne działanie przeciwbólowe.
Ma właściwości antyseptyczne i przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze.

Używam jej do wytwarzania maści przeciwbólowych w różnym zastosowaniu (bóle kręgosłupa, stawów, bóle wędrujące w boreliozie, bóle mięśni i nerwobóle) oraz do wyrobu oleju przeciwbólowego do masażu. Macerat olejowy z acmelli dodaję też do maści na ukąszenia owadów.

 

 

Pobudza i wzmacnia układ odpornościowy. Można ją też stosować jako płukankę na zapalenia dziąseł, ból gardła, do przemywania i oczyszczania ran.
Wyciąg ze znieczulika ma właściwości przeciwzmarszczkowe i ujędrniające. Stymuluje komórki skóry do produkcji kolagenu, działa rozluźniająco na mięśnie mimiczne, dzięki czemu wygładza zmarszczki.

Oczywiście można ją także stosować wewnętrznie jako środek przeciwbólowy, gojący, pobudzający trawienie.

 

Opublikowano

Ocet wrotyczowy na nużeńce i pasożyty

Przepis na OCET WROTYCZOWY

Składniki:

  • 1 część wrotycza – najlepiej świeży- kwiaty i liście (Tanacetum vulgare)
  • 5 części zwykłego octu 5%

Zalewamy posiekane zioła octem w słoiku , zakręcamy szczelnie i macerujemy co najmniej 7 dni w ciemnym miejscu.

 

ZASTOSOWANIE:

5-10ml rozcieńczamy w 100ml wody. Pijemy 2-3 razy dziennie w zaburzeniach trawienia, złym funkcjonowaniu jelit, wzdęciach, zapaleniu żołądka i jelit, kandydozie.

50 ml takiego octu nierozcieńczonego na czczo – zabija wszelkie pasożyty (owsiki, glisty, tasiemce)

Lewatywa na hemoroidy lub owsiki powinna mieć te same proporcje – ocet wrotyczowy wg przepisu doktora Henryka Różańskiego rozcieńczony w proporcji 1:2 wodą .

Do smarowania skóry głowy na wszy i pchły , łupież i na trudno gojące się rany stosujemy ten preparat rozcieńczony wodą w stosunku 1:1 lub nierozcieńczony.

Ma silne działanie przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne i przeciwpasożytnicze.

Działa żółciopędnie, rozkurczowo, poprawia trawienie pokarmów, korzystnie oddziałuje na funkcjonowanie żołądka i jelit. Wykazuje również działanie lecznicze przy stanach zapalnych i kamicach pęcherza moczowego i nerek, bolesnych miesiączkach.

Ma także działanie gojące w stosowaniu zarówno wewnętrznym i zewnętrznym.

Zewnętrznie możemy go użyć w okładach lub płukankach na łupież, wszy, pchły, nużeńce.

Okłady na nużeńce w powiekach robimy z 1 łyzki octu rozcieńczonej w 50-100ml ciepłej wody. Można też robić okłady z naparu z wrotycza.

Zakażenia grzybicze i bakteryjne pochwy leczymy płukanką – ocet wrotyczowy rozcieńczony 1:2 wodą – płuczemy 2 razy dziennie.

 

Opublikowano

Właściwości głogu

Głóg jest rośliną ozdobną, o białych lub jasnoróżowych kwiatach oraz owocach zielonych, żółtych, czerwonych lub fioletowych – zależnie od dojrzałości oraz gatunku. Wykorzystywany był w medycynie ludowej przy biegunkach, astmie czy jako wsparcie przy zaburzeniach krążenia. Obecnie w celach leczniczych wykorzystuje się kwiatostany, szczytowe liście oraz owoce głogu. W kuchni najczęściej przygotowuje się na ich bazie dżemy, konfitury, soki, galaretki, cukierki, nalewki, herbaty i napary.


Kwiaty głogu zbierane są w maju oraz czerwcu, najczęściej z 3-5 przylegającymi liśćmi. Suszy się je w temperaturze pokojowej. Prawidłowo wysuszone kwiaty powinny mieć białokremową barwę. Owoce natomiast zbiera się, gdy są ciemnoczerwone, we wrześniu i październiku. Początkowo temperatura suszenia nie powinna przekraczać 30°C, natomiast pod koniec owoce dosuszyć można w temperaturze 50°C. Skórka powinna być twarda, brunatnoczerwona.

Właściwości owoców i kwiatów głogu

Głóg jest często stosowany w celach leczniczych i profilaktycznych ze względu na zawartość wielu cennych składników mineralnych, witamin i innych związków bioaktywnych. Najwięcej składników znajduje się w kwiatach oraz owocach. Zawierają one m.in.:
witaminę A, witaminy z grupy B, witaminę C;
potas, wapń, magnez, fosfor, sód;
antyoksydanty, w tym flawonoidy;
fenolokwasy, aminy, fitosterole, garbniki;
procyjanidyny, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze i zwiększać siłę skurczów serca;
pektyny wspomagające pracę jelit.
Wykazują ponadto właściwości moczopędne, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, sprawdzają się w leczeniu zawrotów i bólów głowy, duszności oraz bezsenności. Obecne w głogu olejki eteryczne mogą działać odprężająco.

Głóg a zespół metaboliczny

Zespołem metabolicznym nazywa się grupę czynników ryzyka, do których zalicza się otyłość brzuszną, nieprawidłowe stężenie glukozy, zaburzenia gospodarki lipidowej i nadciśnienie tętnicze. U osób z zespołem metabolicznym zwiększone jest ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 2, miażdżycy tętnic, chorób serca, udaru mózgu czy chorób nerek. Podstawą leczenia jest unormowanie masy ciała poprzez odpowiednią dietę oraz regularną aktywność fizyczną.
Kwiaty i owoce głogu mogą stanowić dobre wsparcie w walce z zespołem metabolicznym. Są one szczególnie polecane przy schorzeniach miażdżycowych, chorobach serca i nadciśnieniu. Regularne spożycie ekstraktów z głogu pozwala obniżyć stężenie “złego” cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego i trójglicerydów, poziom “dobrego” cholesterolu HDL ulega natomiast zwiększeniu. Dzięki obecności flawonoidów działających rozkurczowo na naczynia krwionośne spożycie głogu pozwala obniżyć ciśnienie krwi, zwiększyć dopływ natlenionej krwi do serca, ustabilizować pracę serca oraz zmniejszyć rozmiar istniejących złogów miażdżycowych. Flawonoidy wykazują również działanie przeciwzapalne – zmniejszają uwalnianie histaminy i prostaglandyn. Składniki głogu pozwalają wzmocnić naczynia krwionośne. Głóg dobrze sprawdza się ponadto w profilaktyce OZW (ostrych zespołów wieńcowych) oraz udaru mózgu.
Pojawienie się pierwszych efektów zazwyczaj wymaga od pacjentów regularności w przyjmowaniu preparatów. Często osiągnięcie odpowiedniego stężenia wartościowych związków w organizmie może trwać do około 2 tygodni.

 

Literatura:
D. Król. Głóg (Crataegus monogyna (L.), Crataegus oxyacantha(L.)) – cenną rośliną leczniczą. Postępy Fitoterapii 2/2011.
B. Kozłowski. Kilka refleksji na temat ziół i ziołolecznictwa. Postępy Fitoterapii 1/2013.
B. Kulczyński, A. Gramza-Michałowska. Potencjał prozdrowotny owoców i kwiatów głogu. Problemy Higieny i Epidemiologii. 2016, 97(1): 24-28.
G. Nowak. Surowce roślinne stosowane w chorobach układu krążenia i serca. Herba Polonica Journal. 2009, 55(2).

 

Opublikowano

Ocet pokrzywowy jako źródło żelaza

Przepis na ocet pokrzywowy

 

Świeżą zebraną przed kwitnieniem pokrzywę drobno siekamy i zalewamy min5% octem spirytusowym lub jabłkowym w proporcji 1:5, tzn. np. 100 g ziela zalewamy 500ml octu. Najprościej kupić ocet 10% i rozcieńczyć wodą w stosunku 1:1. (Przepis wg receptury doktora Henryka Różańskiego)

Odstawiamy w szczelnie zakręconym słoiku w ciemne miejsce na jakieś 2 tygodnie, ale może być dłużej.

Pijemy 2 razy dziennie po 1 łyżce rozpuszczonej w 1/2 szklanki wody.

Żelazo, którego pokrzywa zawiera duże ilości przechodzi w tym roztworze w łatwo przyswajalną formę octanu żelaza i nasz organizm może je w całości wykorzystać na swoje potrzeby.

Mikstura działa również rozpuszczająco na kamienie w układzie moczowym, przeciwcukrzycowo, oczyszcza organizm z substancji prozapalnych.

Można ją wcierać we włosy w celu poprawy ukrwienia skóry głowy a zatem również poprawy wyglądu włosów i w miejsca objęte chorobą reumatyczną – zawarty w niej kwas mrówkowy łagodzi objawy .